“Rubbe” için şu hükümler vardır:
1. Cümle başında olma hakkı vardır ve bu durumda kendisinden önce sadece “istiftah ela” sı ile “tehbih ya”sı gelebilir. ألا رب ضاءفةٍ أصابتني (Dikkat/belirtmekistediğim/ isterim ki bana nice bayan misafir geldi.) ; يا رب تلميذ جد فوجد (Dikkat! Nice öğrenci çalıştı da buldu.)
2. Rubbe ancak nekreleri cer eder ve kendisinden sonra sadece;
a) Zahir isim gelir; رب تال يلعنه القران
b) Gaib zamiri gelir; ربه بطلا صنديدا نازلت (Nice asilzade kahramanla vuruştum.)
3. Rubbe’nin sonuna bazen zaid (ما) gelir ve bu durumda amel etmez. Bu yüzden marife isim ile fiilin başında bulunabilir. ربما الطقسُ جميلٌ (Nice hava güzeldir.); ربما يود الذين كفروا لو كانوا مسلمين 15/2
4. Rubbe’nin müennesi “ربة”dir.
5. Rubbe’nin manası hakkında birçok görüş vardır. Cumhur daima azlık, azaltmak için “nadiren, pek az, bazı” anlamlarında kullanıldığını belirtmiştir. Başka bir görüşe göre ise çokluk, çoğaltmak için “çok defa, çoğu kez, ekseriye, nice” gibi anlamlara gelir. ربما يود الذين كفروا لو كانوا مسلمين 15/2
6. Türkçe olarak “nice” diye tercüme edilebilir.